Met vertrouwen aan de slag: inspirerende workshops voor vrijwilligers

In november 2025 organiseerde Viattence op twee dagen inspirerende workshops voor vrijwilligers uit alle vier de dorpskernen waarin we actief zijn. Coördinatoren Welzijn Geri en Rina waren betrokken bij deze workshops: Geri organiseerde met collega’s de workshops en Rina verzorgde tijdens de eerste editie een workshop. Samen vertellen ze ons meer over deze mooie bijeenkomsten voor vrijwilligers.

Rina: “In totaal zetten ongeveer 400 vrijwilligers zich in voor bewoners en cliënten van Viattence. Vijftig van hen namen deel aan deze bijeenkomsten. Deelname is vrijwillig, en dat past bij de manier waarop onze vrijwilligers zich inzetten. Juist daarom is het extra bijzonder dat zovelen ervoor kiezen om te komen. Het laat zien hoe groot de behoefte is om te blijven leren en zich verder te ontwikkelen.”

Leren wat ertoe doet in de praktijk

De workshops sloten nauw aan bij wat vrijwilligers in het dagelijks werk tegenkomen. In 2025 stonden de thema’s Bewegen in de dagelijkse praktijk en Aandacht voor verlies en rouw in de zorgsituatie centraal. Vooral dat laatste onderwerp was een expliciete wens van vrijwilligers zelf. Daarnaast werd de workshop Omgaan met mensen met dementie herhaald, omdat vrijwilligers deze workshop tijdens de eerste editie in 2024 zo waardeerden door de praktische input die ze kregen.

“De thema’s zijn niet zomaar gekozen”, vertelt Geri. “Voorafgaand aan de eerste editie is aan vrijwilligers gevraagd waarover zij graag meer willen leren. Die input vormt nog steeds de basis voor het aanbod. Zo zorgen we ervoor dat de scholingen niet alleen deskundig, maar vooral ook relevant zijn.”

Leren van collega’s, met elkaar

Een bijzonder aspect van deze workshops is dat ze volledig zijn verzorgd door onze eigen collega’s. Geestelijk verzorgers, fysiotherapeuten, bewegingsagogen en psychologen deelden hun kennis en ervaring. Dat maakt de scholingen niet alleen inhoudelijk sterk, maar ook heel herkenbaar en dichtbij.

En minstens zo belangrijk: er was ruimte om elkaar te ontmoeten. Vrijwilligers uit verschillende dorpskernen kwamen met elkaar in contact, wisselden ervaringen uit en gingen met elkaar en met de sprekers in gesprek. Zo kon er over de thema’s worden nagepraat.

Waarom dit zo belangrijk is

In de veranderende wereld van ouderenzorg is de inzet van informele zorg belangrijker dan ooit. Vrijwilligers zijn onmisbaar voor het welzijn van bewoners en cliënten. We willen hen daarom niet alleen een warme plek bieden, maar ook zorgen dat zij hun vrijwilligerswerk met vertrouwen en deskundigheid kunnen doen. Daarnaast maken we hen graag deelgenoot van de huidige ontwikkelingen in het landschap van ouderenzorg en bij Viattence.

Egbertina, geestelijk verzorger, verzorgde de workshop ‘Aandacht voor verlies en rouw in de zorgsituatie’. Ze vertelt: “Verlies en rouw komen in veel vormen voorbij. Vrijwilligers ervaren dit niet alleen in het contact met bewoners, maar soms ook persoonlijk, bijvoorbeeld bij het loslaten van mogelijkheden naarmate de jaren verstrijken. Door hier samen bij stil te staan en handvatten te bieden, groeien we samen mee met wat de praktijk vraagt.”

Zekerder in mijn (vrijwilligers)werk door de workshops

Eén van de vrijwilligers die deelnam aan de workshops, is Sarah (17 jaar). Ze vertelt: “Om mezelf te blijven ontwikkelen, heb ik de workshop over omgaan met dementie en rouw gevolgd. Ik werk al een tijd met mensen met dementie en had daardoor al wat basiskennis. Toch kwam ik situaties tegen waarin ik twijfelde over mijn reactie of aanpak. Ik wilde beter begrijpen wat dementie inhoudt en hoe ik hier op een fijne en passende manier mee om kan gaan.

Daarnaast kom ik naast mijn vrijwilligerswerk ook bij mijn bijbaan regelmatig mensen tegen die hun partner zijn verloren en hun gemis delen. Ik merkte dat ik soms niet goed wist wat helpend was: iets zeggen, vooral luisteren of juist meeleven. Dat gevoel maakte duidelijk dat ik meer wilde leren over rouw.

Tijdens de workshops heb ik een nieuw beeld gekregen. Ik begrijp nu beter wat dementie met iemand doet en wat er onder de oppervlakte kan spelen. Ik heb geleerd dat corrigeren vaak niet helpt en zelfs verwarrend kan zijn. In plaats daarvan is meegaan en een connectie aangaan veel waardevoller. Als iemand bijvoorbeeld een lastige vraag stelt: “Ben jij mijn dochter?”, kun je daarop aanhaken door bijvoorbeeld te zeggen: “Oh ja? Lijk ik op uw dochter? Vertel eens, hoe is zij?” Zo ontstaat er verbinding in plaats van afstand.

Bij de workshop over het thema rouw leerde ik dat rouw niet alleen gaat over het verlies van een dierbare, maar ook over andere verliezen zoals gezondheid, werk of een deel van jezelf. Rouw is voor iedereen anders. Wat vooral is blijven hangen, is dat luisteren zonder oordeel vaak het meeste betekent. Door rustig te luisteren en af en toe een open, reflecterende vraag te stellen, geef je iemand de ruimte om zijn of haar verhaal te delen. Ik heb ook geleerd dat een gewone, open vraag stellen, zó waardevol kan zijn.

Ik merk door de workshops dat ik me zekerder voel in mijn werk. Niet alleen dat ik het op gevoel doe, maar ook theoretisch het kan aanvullen.”