Moeder en dochter leren en werken in de praktijk!

Wat leuk! Moeder Heidie en dochter Tiffaney Lassche zijn beide geslaagd. Heidie is sinds mei 2024 gediplomeerd Helpende bij Viattence woonzorglocatie De Turfhorst en Tiffaney werkt bij Hofje Wendakker in Heerde. Ze heeft net haar diploma ontvangen voor Verzorgende IG (VIG). Een goed moment om met elkaar terug en vooruit te blikken. Hoe hebben ze het werken en leren in de praktijk ervaren? Hoe ziet de toekomst eruit?

Tiffaney is een aantal jaar geleden gestart met een BOL-opleiding Verpleegkunde. In het derde jaar kwam zij tot het besef dat ze zichzelf te jong vond en te weinig ervaring had om als verpleegkundige aan het werk te gaan. “Ik liep stage bij Viattence en heb bij mijn praktijkopleider mijn twijfels uitgesproken. Na een aantal gesprekken heb ik besloten om te stoppen met Verpleegkunde en de praktijkleerroute tot VIG te volgen. Ik wilde graag werken en leren, zodat ik zoveel mogelijk ervaring op kon doen. Ook past VIG-er nu beter bij mij. Je hebt als VIG-er namelijk ook verantwoordelijkheid, maar je kunt daarnaast altijd terecht bij de verpleegkundige dienst voor advies.”

Heidie heeft sinds haar 16e bij een naaiatelier gewerkt. Toen daar geen werk meer was, heeft ze in 2019 gesolliciteerd bij de huishoudelijke dienst van Viattence. “Ik poetste bij mensen thuis. Dit is heel dankbaar werk en ook heel sociaal. Ik kwam bij hele lieve mensen thuis. Na een tijdje werd ik benaderd of ik niet bij een woonzorglocatie wilde werken. Mijn dochter zat net in het eerste jaar van haar opleiding en motiveerde me om dit te gaan doen. Ik zorgde altijd al voor mijn moeder met dementie en Tiffaney zei dat ik dit heel goed kon. Eerst dacht ik: laat mij maar poetsen. Ook toen ik bij het eerste sollicitatiegesprek helemaal dichtsloeg, wilde ik de handdoek in de ring gooien. Toch heeft mijn dochter via haar praktijkopleider een extra gesprek geregeld, omdat ze het zo zonde vond. Er zijn zoveel mensen nodig en ze wist zeker dat ik het kon. Ze vertelde haar praktijkopleider dat ik geen officieel sollicitatiegesprek wilde, maar gewoon even laagdrempelig op de koffie wilde komen. En dit werkte. Ik heb een ontzettend leuk gesprek gehad en ik ben begonnen als woonassistent bij woonzorglocaties Veldheem. Dit heb ik drie jaar gedaan en daarna ben ik begonnen met de praktijkleerroute tot Helpende. Hierbij ging ik 1 dag in de week naar school en werkte ik daarnaast bij de woonleergroep bij Viattence locatie de Turfhorst in Wezep.”

“Tiffaney heeft me nog wel een beetje voorgelogen om me over de drempel te laten stappen voor de praktijkleerroute. Je moet hiervoor namelijk een Nederlands en rekentoets doen. Hier zag ik heel erg tegenop. Tiffaney vertelde me dat het volgens haar helemaal geen onderdeel was van de praktijkleerroute tot Helpende. Toen ik startte met de opleiding bleek ik de toetsen toch te moeten doen. Gelukkig viel het me alles mee en heb ik het in 1x gehaald!”

“Tijdens de opleiding heb ik op de leerwoongroep gewerkt. Dit wilde ik graag.” – vervolgt Heidie. “Hier is namelijk veel tijd om vragen te stellen en is er meer begeleiding dan op een normale woongroep. Dit vond ik erg fijn. Er was altijd een mogelijkheid om iets te leren.”

Tiffaney vult aan: “Op de normale woongroep is dit inderdaad wel anders. Ik werd ingepland als Helpende en werkte samen met een VIG-er. Ik werkte dus voltallig mee op de afdeling en dat is best druk. De dagen vliegen voorbij met de normale werkzaamheden. In het begin had ik hier wel moeite mee, want je moet wel tijd vragen om te kunnen leren. Dit vond ik in het begin lastig. Toen ik er langer werkte en meer mijn plekje binnen het team gevonden had, durfde ik meer te vragen. Ik vind het heel prettig om met collega’s te werken die al veel ervaring hebben, dus ik ben blij dat ik op een gewone woongroep kon werken en leren. Ik heb een ontzettend leuk team en voel me er ook helemaal op mijn gemak.”

Moeder en dochter hebben beide bewust gekozen voor leren en werken in de praktijk. “Ik wilde graag werken en leren en heel veel ervaring op doen. Voor mijn moeder was het ook belangrijk dat je loon krijgt tijdens je opleiding.”

De start van de opleiding was voor Tiffaney een uitdaging. “Ik kwam van een hele gestructureerde BOL-opleiding waar alles voor me bepaald was. Bij de praktijkleerroute moest ik zelf bepalen in welke lesstof ik me wilde verdiepen vanuit ervaringen uit de praktijk. Ik liet alles een beetje op z’n beloop en dacht ik kom er vanzelf wel. Op een gegeven moment liep ik echt tegen een muur aan en wist ik niet meer wat ik moest doen. Ik ben toen in gesprek gegaan met mijn werkbegeleider en docent en heb een plan opgesteld. Eigenlijk had ik gewoon een schop onder mijn kont nodig, want vanaf dit moment ging het heel goed. Ik ben dan ook heel blij met de begeleiding die ik heb gekregen.”

“Uiteindelijk denk ik dat je echt beter leert door te werken en leren. Tijdens mijn BOL-opleiding had ik maar 2 stages en dan sta je ook nog extra ingepland. Nu ben ik altijd een volwaardig lid van het team geweest. Hierdoor leer je beter.”

Tiffaney heeft haar VIG-diploma in 2,5 jaar gehaald. “Aan het begin van mijn dienst had ik altijd even een afstemmomentje met de collega met wie ik die dag werkte. Hierin gaf ik aan wat ik die dag wilde leren en hier planden we dan een moment voor in. Ik werkte niet altijd samen met mijn werkbegeleider, dus voor grotere vraagstukken maakte ik apart met haar een afspraak. Ook mocht ik altijd appen, ze was heel betrokken. Later in de opleiding had ik ook een vast afstemmomentje met haar.”

Ook voor Heidie was het werken en leren even wennen. “In de eerste plaats moest ik werken met een laptop en mail. Dit had ik nog nooit gedaan. Ik zag mooie presentaties van de jongere generatie en dit wilde ik natuurlijk ook wel. Gelukkig heb ik een dochter die mij hier goed bij kon helpen. Verder hielp het dat ik al in de zorg werkte. Hierdoor wist ik eigenlijk al heel veel en kon ik de opleiding snel doen. In een half jaar had ik mijn diploma op zak!”

Je kunt echter nooit te oud zijn om te leren. Ik had een vrouw van 61 in de klas die leerde voor Helpende en een vrouw van eind 50 die leerde voor VIG-er. Iedereen zou het kunnen. Als je tenminste lichamelijk fit genoeg bent voor de zorg. En je moet wel met de computer om kunnen gaan of dit willen leren.”

“Ik voel me door de de opleiding echt een volwaardige VIG-er. Ik ga dan ook met vertrouwen en plezier aan het werk. Ik heb het heel erg naar mijn zin. Mijn doel is om nu eerst veel werk- en levenservaring op te doen en daarna start ik misschien wel weer met mijn studie verpleegkunde.”

Heidie sluit af met de woorden: “Ik ging met plezier naar school. In het begin vond ik het wat rommelig tot ik beter wist wat ik moest doen. Toen vloog ik door de opleiding heen. Ik ben nu tevreden met waar ik zit en heb het er erg naar mijn zin!”